της αγάπης τους θεού των ''γκοημ''(ζωων) κατα του εβραιου θεου που ομολογουν οι πράκτωρες του αντιχριστου χρησμένους δεσποτάδες μεν...αλλα ραβήνους ''δε''!...το ανάγνωσμα.

Και εν αρχή είναι ο λόγος.
Και ο λόγος προς τον Θεό εγενετο,διό ο Θεός είναι ο λόγος...
Άνθρωπε,καρπέ του δέντρου της ζωής της αγάπης του σύμπαντος γεννημένε μέσα στο όλων .
'Αν είσουν ο ήλιος θα ήξερες το τι θα πει σκοτάδι;
Άν δεν γεννίωσουν μέσα στην αμαρτία,θα ήξερες τι θα πεί η λέξη αναμάρτητος;
Άν δεν γεννιώσουν μέσα στον θάνατο,θα ήξερες το τι θα πεί αθανασία;
Ο Θεός πριν μας γεννήση,μας εστείλε κάτω στην γη πρώτα να φάμε το μήλο της γνώσης του καλού και του κακού...να μάθουμε τους εικοσητέσεροους πρεσβήτερους του ουρανού και μ`αυτούς να πλέκουμε γράμματα και να αγγελειοφορούμε λέξεις και να επικοινωνή ο Θεός με τον Θεό.
Να διμηουργούμε αγγέλους λέξεις,αόρατα όντα και όμως ορατά,άυλα και όμως υλικά και μέσα σε πνεύμα να γεννάμε τις ουσίες της ψυχής του ανθρώπου.
Μα έλα που εδω στην γη,υπάρχουνε και κάποιοι ξένοι άγγελοι σε πνεύμα που άνηκουν στον σατανά κτιστό Θεό,είναι ο όφις ο αρχαίος ο αποστάτης απ`της αγάπης τον Θεό.
αυτός που είπε στην αγάπη του ενός...
εγώ θέλω να είμαι ο κάπιος άλλος.
Ο όφις της κατάρας των ανθρώπων που μισούν την αγάπη Θεό και με γνώσεις δεμόνια του φορέσαν του ανθρώπου αγκάθινο στεφάνι στο μυαλό,και μια κάλαμο στο χέρι,για βασιλικό εγώ κάνοντας τον άνθρωπο απο θεό θνητό.
Εικόνα και ομοίωση του Θεού,ο άνθρωπος να ψάχνη την αγάπη...
μα άλλο το τι είναι αγάπη και άλλο το τι του μάθαν ν`αγαπά...
η πατρότητα και η μητρότητα ενωμένα με την αγάπη η τριαδική υποστασή τους
ο άντρας και η γυναίκα τα δυό κορμία σε μια ψυχή είναι η ρίζα του δεντρου της ζωής.
που εδώ στη γη το πονηρό το πνεύμα τους χώρισε και ζούν ζωντανοί νεκροί μέσα στο ψεύδος και την ντροπή
η Έυα να προσφέρη το δικό της μήλο στον Αδάμ και αύτος να το δέχεται χωρίς ποτέ και οι δύο τους να δεχτούν να φάνε τον υγιεί καρπό του λόγου της αγάπης
Η αγάπη είναι το ''και'' που λείπει απ`την ημί-θεά ψυχή...
Η γυναίκα είναι το σκεύος της εξυπνάδας της ευαισθησίας της μητρότητας.
Ο άντρας είναι το σκεύος του σώματος της γηνέκας του και το αίμα του της ψυχής της γυναίκας ψυχή του.)και την προσθέτη την ανδρεία του και την κεφαλή του άνθρωπου,που αυτός ώς ένα με αυτήν στω κορμή του αντλήι απο την εξυπνάδα της θηλυκής ιποστάσεως του και της ευαισθησίας της,να γεννάνε μαζή την σοφία του φωτός της αγάπης του πατρός .
Την σήμερον ημέρα η βασιλεύουσα εκκλησία είναι οι δολωφόνοι του πνεύματος της αγάπης της πραότητας της αγαθής καρδίας και της ουσίας της αγάπης του ουράνιου Θεού προς τα παιδία της...
κρύβει το φώς μέσα σε μυστήρια και σε άβατα και έχει παραποιήση την αγάπη των Ελλήνων σε παρά φύσην πνεύμα σκορπώντας το φώς της αμαρτίας στην γνώση του ποιμνίου της,και αντί για ύδωρ αιωνίου ζωής του προσφέρει ξύδι και χολή για την δώξα της και τα αργύρια που την προσφέρει ο καίσαράς της.
Μα Αναστάς ο Χριστός ανέστησε τον άνθρωπο...
Και όπως το ευαγγέλιο μας ομολογεί πως η μια ημέρα του Θεού είναι χίλια έτη δικά μας
εγώ ο Ιωάννης φωνάζω προς τους Ιεροίς...
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΚΑΙ ΕΠΕΡΑΣΕ...
ΟΥΕΕ! ! ΣΑΣ, Η ΤΡΙΤΗ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.
ΕΣΣΕΤΑΙ Η ΗΜΕΡΑ...
ΙΝΑ ΔΩΞΑΣΤΗ Ο ΙΥΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.
ιωαννης
Υ.Γ.
ε'ιμαστε αστέρια στον ουρανό...
μα μας έστιλαν στον έξω δρόμο απο το εδώ της ψυχής μας..
και μας πέρασαν για αγάπη τον εγωησμό...
και μαλώνουμε για το ποιό λάμπη ποιό πολύ απο το δηπλανό..
χορείς να βλέπουμε οι τυφλοί...
πως κατικούμε σε νεκρούς πλάνήτες...
=====
ειμαστε σταγόνε της βροχής..
και το νερό μας ειναι ο θεός η αγάπη ....
και όλες οι σταγώνες του νερού είναι απλομένες στο λυβάδι του παραδείσου...και ο ήλιος η αγάπη όλες μαζί το ένα το φώς του λιάζει..
και με το θείο δώρο απο τον δημιουργό...
η κάθε σταγώνα απο διο να γηνοντε μία, και να ζεί τον ήλιο της στον κίκλο της...όπως ο δικέφαλος αετός του βασιλείου μου σημβολίζει.
--
είμαστε πουλιά στις όχθες της αγάπης.
και χτιπώ παλαμάκια..
να πετάξετε πουλιά μου σε κατάλευκο ουρανο..
χορείς δρόμους και πορείες που σάς χαράξαν κάποιοι άλλοι.
άνθρωπε βαπτίσου στο νερό της χριστιανοσύνης...και ώς έλληνας πέτα ελέφθερα μέσα στην ουράνια του θεού αγάπη..
πάρε την βασιλεία μου που ξέρει μόνο να αγαπά..
και για ανταλαγμα δηκο μου να την χαρησεις στην αγάπη που αγαπάς.
αγάπη είναι το όνομα του θεου.
αγάπη ονομάζετε και το πολίτευμά του..
αγάπη του βασιλέα προς τον λαό..
συμένη αγάπη του ουρανου προς την γή.
αγαπατε αδέλφια μου...αλλήλους ώς εαυτόν...
αγαπάτε όπως το παραμύθη μας...
με τις νεράιδες και τα ξωτικά...
και όλα τα δένδρα με τα πολα φαναράκια στα κλαδιά..
και αφοιερόμένο σε όλλους τους κατίκους του μαγεμένου μας δάσους..
===
αγαπάτε ξωτικα μου,
αγαπάτε αγγέλοι μου..
αγαπάτε όπου και άν πάτε.
αλλο εγώ του εαυτού μου.
γείνε ο πήγασός μου και πέτα με το άλο σου το εγώ.
μέσα στο σύμπαν όπως τον αναστιμένο μας ιησου κύριο χριστό.
=====
ο βασιλιάς του δασους...
============
λογο θανατου μου θα λιψω καπιους αιώνες...
σας εφχωμε ο ιησούς μας ο χριστός να επιτρέψετε να γεννηθει μέσα στις καρδιές σας άρσενες και θηλυ...όπως τον αρχαίο σας αδάμ...ουδέτερα ώς οι άγγελοι σε ζεύγος..
και όχι πισογλέντιδες και πρεζώνια.
και να αναστηθειτε άνθρωπος θεού ,απο των σκλαβων των πένιδων και φτωχών την κολαση .
ΕΙΡΗΝΗ ΥΜΗΝ
===
ιωάννης βασιλεύς της βασιλεύουσας των αοράτων γημνών ασκητών του αγίου άθωνα...εν ολύμπο.

============











