-----------------------------------
Στο όνομα του θεού του αγίου πνεύματος της αγάπης, που αγαπά τον άνθρωπο και έστειλε τον μονογενή του υιό να θυσιαστή για να σωθεί όλος ο κόσμος από τον θάνατο της αμαρτίας του διαβόλου.
Στο όνομα του πατρός της ελληνικότητας, στο όνομα του υιού της ανθρωπότητας, και στο όνομα του αγίου πνεύματος που εκπορεύεται από την αγάπη της λευκής περιστεράς της ειρήνης των εθνών, κύριοι , αδέλφια, συνοδοιπόροι και ιερατίο αυτής της πρόσκαιρης ζωής,
Λαμβάνω την κατάρα σας επάνω μου και σας ομολογώ πώς είστε Ίδη στα μάτυα του πατήρ μας νεκροί.
Νεκροί από αγάπη προς τον συνάνθρωπό σας, νεκροί και από αγάπη του ίδιου του εαυτού σας, νεκροί δολοφόνοι της θείας αγάπης της κατά χάριν γεννέσεώς σας ακόμα και της αγάπης της μητρός σας και του πατρός σας…μα και των ίδιων σας των παιδιών.
Για δικαιοσύνη μάχεστε βγάζοντας τα μάτια ο αδελφός τον αδελφό?
Για αγάπη μιλάτε μισώντας τον πλησίον σας?
Για θεό μιλάτε στον θρόνο του πατρός μας που δημιούργησε το κάθε αίτιο της ζωής?
Για ανθρώπινα δικαιώματα μιλάτε ,όταν οι νόμοι που εργάζεσθε είναι του καταπατητή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του θεανθρώπου κύριου Ιησού χριστού ,προς τον λαό της Ιερουσαλήμ?
Όχι συν- Έλληνες αδέλφια μου.
Ότι και να είναι δικαιοσύνη για εσάς…όλοι σας παραστρατίσατε επάνω στην οδό της πλάνης.
Αγάπη εστί ο λαός να είναι το κράτος, και όχι ο λαός να είναι ο σκλάβος του κράτους, το πολίτευμα του ανθρώπου είναι ο ουράνιος θεός του ουρανού σε αγάπη προς τον άνθρωπό του εδώ κάτω στην γή εν έργα και σε πράξη.
Να το νοήσετε αυτό που σας διδάσκω διότι ο καιρός της δικαιοσύνης έρχεται πριν τα γεγραμμένα του μυαλού σας.
Διότι εσείς οι Έλληνες αδέλφια μου βλασθημάτε την θεία χάρη του θεού πατέρα του Ιησού μας του χριστού.
Αν θέλει ο λαός χρ(η)στός και η εκκλησία της βασιλεύουσας των ουρανών εδώ στην γη, να βασιλέψει η ειρήνη του θεού και να μας σκεπάσει όλους εν του ήλιου της αγάπης του.
Μετανοείτε και νοείτε .
Απαρνηθείτε τα υπάρχοντά σας, και ακολουθείστε με.
Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία, ο χριστιανισμός δεν είναι κώμα γήινου νόμου μιας βουλής.
Χριστιανισμός είναι η οικογένεια, ο ναός του θεού, και η εκκλησία το σώμα του σε έργα θεού των πατέρων και των αγίων μας και των ηρώων που ρίξανε το αίμα τους για αυτήν την ελευθερία μας. Που σήμερα τα ιδανικά που κερδίθηκαν από τους πεσώντες καταδιώκοντας του εχθρούς μας, ενώ έχουμε ελευθερία τα ιδανικά της ελευθερίας δεν υπάρχουν απο δημοκράτες δήμιους αλλα δημοκρατικά.
Τα παιδιά σας ορέ Έλληνες του σήμερα ξέρουν πως φύσην είναι να παντρεύονται ο άνδρας με τον άνδρα και γυναίκα με γυναίκα ως φύσην μοντέρνας εποχής. Και όποιος μιλήσει εναντίων της ανώμαλης γενοκτονίας του ανθρωπίνου είδους ονομάζετε βλάκας και ηλίθιος .
Χριστιανισμός εστί θεότητα, χριστιανισμός εστί ελλάνιον πνεύμα.
Χριστιανισμός εστί η φύση της αγάπης και η ευτυχία εν αλλήλους ως χριστόν.
Εσείς Έλληνες χριστιανοί ποιόν θεό προσκινείτε και ποιόν θεό διδάσκεσθε?
αυτεπάγγελτοι σκλάβοι των εβραιων κατακτιτών.
Εκκλησία της Ελλάδος..
Στο όνομα του πατέρα θεού που εσύ δοξάζεσαι ως διαμελισμένη σε δεσπότες και περιουσιακά στοιχειά.
Απαρνίσου τα υπάρχοντα σου.
Εγώ είμαι αυτός που σας είπε ο κύριός μας Ιησούς χριστός πώς θα βασιλέψω ως που αυτός να έρθει.
Μετανοείτε και ενταχθείτε στην αρχιεπισκοπή του πολίτου βασιλέα ιωάννη των Κομνηνών, και σύζυγο τής άσαρκης Παναγίας και των ευνούχων εν της γής μου ουράνιων αγγέλων που δια της χάριτος της μητέρας μας πανάγιας με συμβουλεύουν με φωτίζουν και με υπακούν στο όνομα της λαϊκής αρχιεροσύνης μου, του ιερού της ιεράς μητροπόλεως των ουρανών του αρχιεπισκόπου υμών κύριου Ιησού χριστού.
Ιωάννης ευαγγελιστής
Ηλίας ο δεύτερος,
Κωνσταντίνος ο νεότερος.
Στυλιανός ως τον χριστό και εγώ δολοφονημένος της γήινης αγιοσύνης της αντίχριστου εκκλησίας της ορθοδοξίας των γενιτσάρων καταπατητών της θείας χάριτος του θεού ‘’μάς, που με απεστιλέ με.
Μετάνοια , ή θάνατο αιώνιο?
Αγάπη χριστού εστέ?
Ακολουθήστε με.
=========================
=========
===
Εκκλησία της Ελλάδος..
Στο όνομα του πατέρα θεού που εσύ δοξάζεσαι ως διαμελισμένη σε δεσπότες και περιουσιακά στοιχειά.
Απαρνίσου τα υπάρχοντα σου.
Εγώ είμαι αυτός που σας είπε ο κύριός μας Ιησούς χριστός πώς θα βασιλέψω ως που αυτός να έρθει.
Μετανοείτε και ενταχθείτε στην αρχιεπισκοπή του πολίτου βασιλέα ιωάννη των Κομνηνών, και σύζυγο τής άσαρκης Παναγίας και των ευνούχων εν της γής μου ουράνιων αγγέλων που δια της χάριτος της μητέρας μας πανάγιας με συμβουλεύουν με φωτίζουν και με υπακούν στο όνομα της λαϊκής αρχιεροσύνης μου, του ιερού της ιεράς μητροπόλεως των ουρανών του αρχιεπισκόπου υμών κύριου Ιησού χριστού.
Ιωάννης ευαγγελιστής
Ηλίας ο δεύτερος,
Κωνσταντίνος ο νεότερος.
Στυλιανός ως τον χριστό και εγώ δολοφονημένος της γήινης αγιοσύνης της αντίχριστου εκκλησίας της ορθοδοξίας των γενιτσάρων καταπατητών της θείας χάριτος του θεού ‘’μάς, που με απεστιλέ με.
Μετάνοια , ή θάνατο αιώνιο?
Αγάπη χριστού εστέ?
Ακολουθήστε με.
=========================
=========
===
πεθαμένων το ανάγνωσμα.
poios einai o ioannis???
xmmmm....
ne den iparxi ioannis ...
esi omos ne.
poios einai o ioannis???
xmmmm....
ne den iparxi ioannis ...
esi omos ne.
Αγάπη???
Χά χα χα! ! !
Ήταν η ποιο αστεία λέξη που είχα ακούσει μέχρι τότε.
Τι στο καλό… από το τίποτα ερχόμαστε και στο τίποτα θα πάμε ?? μα αν μέσα απο το τίποτα εγώ στο τώρα υπάρχω τότε τα πάντα υπάρχουν εκτός απο αυτό..., μα σε αυτήν την ζωή άλλωστε στελάκι μου όσο και θεούς και για αγάπη να σου μιλάνε…
Η μεγαλύτερη τους αλήθεια είναι το μεγαλύτερο τους ψέμα…
Τώρα κατάλαβα για τι τους αγαπώ, αυτούς που με πονέσανε…
Είναι τυφλοί δεν ξέρουν την κάνουνε???
Ή εγώ είμαι τρελός και πάω για τα σίδερα???
Πήγα λοιπών στο δάσος και προσευχήθηκα…
‘’θεέ τώρα που με ακούς που σου μιλάω…θέλω να σου πω κάτι…
Το πιστεύω το δικό μου το ξέρω πώς δεν πεθαίνει…
Μα έρχομαι διό λόγια να σου πω…
Και xορείς σκέψη έκοψα με πόνο οργής ..τις φλέβες μου μέσα στα πουρνάρια που είχα την σκηνή μου.
Κοιτώντας των θάνατο με ανοιχτά τα μάτια… και εκεί που περίμενα να δω το τι είναι το ξεψύχισμα…μα αντί να πεθάνω ξεψύχησε το κορμί μου.. και με έβλεπα έξω από αυτό…ανάλαφρος τόσο πολύ που για μια στιγμή νόμιζα πως το κορμί μου θα μου πει :’’ουφ , επιτέλους απαλλαχτικά από εσένα’’.
Και γύρισα την πλάτη και έφυγα.. και σαν από φυσικού είχα διό αγγέλους μαζί μου…
Καθώς στο φωτεινό μονοπάτι μου περπατούσα ΄
Από δίπλα μου σε έναν άλλο δρόμο ψυχές περιμένανε στην ουρά να δικαστούνε. .και περιμένανε στα αλήθεια μπροστά από μία χρυσή ζυγαριά… και ρώτησα τους αγγέλους…’’τι συμβαίνει εδώ??’’ μα τότε η φύση μου μιλούσε άπταιστα αρχαία ελληνικά.
Και ελληνικά οι άγγελοι μου απάντησαν..
Είναι η κρίση των ψυχών που έχουν δεμένες αμαρτίες στην γή…
και τι είναι αυτό το πούπουλο αδέλφια μου από την άλλη την μεριά???
Είναι η δικαιοσύνη μου απαντήσανε. Δείχνοντας μου έναν δεσπότη πολύ γνωστό…
Και κάνοντας μετάνοιες ανέβηκε στην ζυγαριά…
Και ξαφνικά είδα από μέσα του να βγαίνει ο Ιησούς χριστός κατάλευκος και λαμπερός… και να παίρνει το πούπουλο στα χέρια του και να κοιτά ο Χριστόδουλος τον 8εό στα μάτια …και ο θεός μίλησε και του είπε.
Αδελφέ μου Χριστόδουλε θυμάμαι που και εγώ ήμουνα στο κρεβάτι άρρωστος μα εσύ δεν με επισκέφτικες ….
Ήμουν στον δρόμο πεινασμένος μα δεν μου έδωσες να φάω…
Και τα ολιγοστά ψίχουλα που έδινες για το marketing της αγιοσύνης σου , του θεού που σου τα χάρισε ανοίκαν, και εσύ στις αποθήκες σου τα πλούτη έκρυβες.. μόνο που ξέχασες πως τα πάντα σου ανοίκουν στην εικόνα σου και την ομοίωση μου τον άνθρωπο.
Αυτόν που το ελάχιστο ποιούσες στον αδελφό σου το ελάχιστο επιούσες εις εμέ.
Και θυμάσαι την ιερά βασιλεύουσα την βασιλεύουσας εσφιγμένου???
Εσείς στο σαλονάκι της Παναγίας που όλους ελεεί .. εσείς τους καταδικάσατε σε θάνατο.
Την καρδιά της Παναγίας μαχαιριές ρίχνετε…
Και την ανάσταση των νεκρών επάνω στον σταυρό την κρατάτε….
Έχιδνες αμετανόητοι τυφλοί!!!
Αγίασες με την προαίρεση σου και κοινώνησες..
Αμαρτωλούς έσωσα και ζωντανούς και νεκρούς ανάστησα.
Τράβα στον παράδεισο αδελφέ…
Και περίμενε με τους αγίους όλους…
Και δόξαζε την αναλαμπή…
Εγώ είμαι ο έσχατος μα και ο πρώτος…
Ιδού ο βασιλιάς σου ο ιωάννης …
=====================
===========
=====
==
Χίλια κακά είναι αυτά που μας χωρίζουνε,
Μα αυτό που μας ενώνει είναι ένα,
Η αγάπη.
Μα τι είναι αγάπη και το τι αγαπά ο άνθρωπος άλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Ο πατέρας θεός του άλφα και του ωμέγα , των αριθμών και των γραμμάτων ο πατήρ,
Εκπαίδευσε τον άνθρωπο εδώ κάτω στην γη.
Τον έστειλε να φάγει η ψυχή του το μήλο της γνώσης του δένδρου της ζωής και να αυτό γνωριστεί στην ύπαρξη ενός τριαδικού ζωντανού και υπαρκτού όντως, τον άνθρωπο θεό.
Κατοικώντας ο άνθρωπος μέσα στην αμαρτία να γνωρίσει τον θάνατο, για να σεβαστή την αθανασία, και το τι εστί η λέξη αναμάρτητος.
Μα στην γή αποστατήσανε οι άγγελοι , και διάλεξαν να είναι αυτοί οι θεός.
Και κτίσανε στα μυαλά των υιών του θεού τον ναό του σατανά αντίχριστου.
Που μισεί τον θεό άνθρωπο τον εξ ουρανό, και τον καταράστηκε να ζει με την αγάπη του σατανά. Και όχι της φύσης του ανθρώπου , αλλά στην κατάρα του θανάτου του θνητού δένδρου του ξύλου της αιωνίου ζωής προς το σκότος , και όχι προς την αγάπη της αθάνατης ζωής που ο Ιησούς χριστός μας χάρισε το φώς του.
Το ποιο ζωντανό παράδειγμα προς τους νεκρούς εαυτούς του Ιησού χριστού είναι ο σημερινός ο άνθρωπος,
Αυτό που στο τότε κάνανε οι ιερείς του θεού στον χριστό μας με το σώμα του,
Είναι αυτό που οι σημερινοί ιερείς κάνουν στο πνεύμα του βαπτισμένου χριστού ανθρώπου, κρύβοντας το φώς της αναστάσεως μέσα σε άβατα και σε απόρρητα μυστήρια.
για παιδεία διδάσκουνε τον φόβο και την τιμωρία των τιμωρών Εβραίων δημίων ,αποκεφαλίζοντας την γνώση την ελληνική από την γνώση του γίνεσθε και εξελίσσεσθε της φύσης του ανθρώπου μεταμορφώνοντας τον χρησμένο αποκεφαλιστή του αδελφού προς τον αδελφό.
Σας κάνανε εσάς τους ανθρώπους να είστε μανιασμένα κύματα, και κάθε κύμα να σηκώνετε ποιο ψηλά από το διπλανό , και για πίστη προς τα άλλα για το ποιο κατέχει τον νόμο τον ουράνιο χριστό…
Σηκώνοντας φουρτούνες και μίσος ο ένας προς τον άλλο, την ώρα που ο άνθρωπος είναι η θάλασσα αγάπη θεός. Η πλάνη να οδηγεί την γνώσει προς την ισχυρή προσωπικότητα για λογικό, την ώρα που η αγάπη σε οδηγά προς την θέαση .
Είσαστε σταγόνες της βροχής, και το νερό είναι ο θεός…
Και οι σταγόνες όλες είμαστε απλωμένες στο λιβάδι του παραδείσου εδώ στην γή.
Και ο πατέρας θεός όλες της σταγόνες με τον ήλιο του το ένα το φώς του φέγγη,
Και με το θείο δώρο η κάθε σταγόνα να ζει τον ήλιο της στον κύκλο της.
Είσαστε περιστέρια στην γή, και χτυπώ παλαμάκια και όλα σας σηκώνεστε και πετάτε στον ουρανό ελεύθερα, χωρίς δρόμους και πορείες που σας χαράξανε κάποιοι άλλοι.
Μα και αν πετάτε ελεύθερα στον ουρανό σκεφτείτε και σαν τα περιστέρια…την ώρα που πετάτε ,η όπου και αν βρίσκεστε ,δεν έχετε ανάγκη να ερωτοτροπείτε. .διό η φύση των περιστεριών βιώνει και ξέρει, πως η φύση τα έδωσε το κάθε ένα να ζει με το δικό του ταίρι. Από Δίο σταγόνες νερό το άρσεν και το θήλυ να ζούνε με την αγάπη ως ένα και αδιαίρετο σώμα, ούς ο θεός αγάπη συνέζευξε άνθρωπος δεν γίνετε να χωρίσει.. διό είναι το ένα και το αυτό.
Ο άνδρας ο άνθρωπος της γυναικός, και η γυναίκα η ψυχή του ανδρός, η γυναίκα το σύμπαν της ψυχής τους, και ο άνδρας η καρδιά του σύμπαντός τους, αυτά τα διό, είναι η πηγή του πνεύματος της λευκή περιστεράς δια του τρίτου προσώπου του θεού, αγάπη.
===
Πρώτα αγαπάμε και μετά πάμε στην εκκλησία που είναι ο ναός του αγίου σώματος του ανθρώπου, και όχι πάμε στην εκκλησία να μας δώσει ένας αόρατος και άγνωστος τιμωρός αγάπη. ’άλλο να βλέπεις το μονοπάτι από τον χάρτη και άλλο να το περπατάς.
Άλλο να είσαι το πηγάδι με το νερό, και άλλο να ψάχνεις να ποιείς από ξένη πηγή νερό.
Άλλο να αγαπάς τον χριστό για τον λόγω που είρθε στην γή να μας σώσει κατά τας γραφάς, και άλλο να αγαπάς την πορεία προς τον ήλιο μα να περπατάς τυφλός σαν το κάβουρα.
Άλλο να λες αλληλούια για το χριστός αληθώς ανέστη για να σώσει εμάς,
Και άλλο να αγαπάς από την καρδιά σου έναν χριστό που στα κρυφτά σου τα εσώτερα θέλεις να ακούς να σου λέει…’’σταυρώστε με σταυρώστε με χρυσός είμαι και λιώστε με, και πάρε αδελφέ μου το κορμί μου και ζήσε σαν αγάς .
Εγώ-θεοι ξυπνάτε, και υιοθετείστε την υιοθεσία του πατρός και του υιού και του αγίου πνεύματος… μετανοείτε και νοήστε την αγάπη. Αγάπη εστί το άγιο φώς της φύσης του ανθρώπου. Δεχτείτε το ότι είστε καταχάρην καρποί της αγάπης του θεού.
Και όσο ο άνθρωπος κοιτά να φτάσει στο έξω σύμπαν τον θεό… ο θεός απολαμβάνει την ανθρώπινη υπόσταση του στην γή.
Χά χα χα! ! !
Ήταν η ποιο αστεία λέξη που είχα ακούσει μέχρι τότε.
Τι στο καλό… από το τίποτα ερχόμαστε και στο τίποτα θα πάμε ?? μα αν μέσα απο το τίποτα εγώ στο τώρα υπάρχω τότε τα πάντα υπάρχουν εκτός απο αυτό..., μα σε αυτήν την ζωή άλλωστε στελάκι μου όσο και θεούς και για αγάπη να σου μιλάνε…
Η μεγαλύτερη τους αλήθεια είναι το μεγαλύτερο τους ψέμα…
Τώρα κατάλαβα για τι τους αγαπώ, αυτούς που με πονέσανε…
Είναι τυφλοί δεν ξέρουν την κάνουνε???
Ή εγώ είμαι τρελός και πάω για τα σίδερα???
Πήγα λοιπών στο δάσος και προσευχήθηκα…
‘’θεέ τώρα που με ακούς που σου μιλάω…θέλω να σου πω κάτι…
Το πιστεύω το δικό μου το ξέρω πώς δεν πεθαίνει…
Μα έρχομαι διό λόγια να σου πω…
Και xορείς σκέψη έκοψα με πόνο οργής ..τις φλέβες μου μέσα στα πουρνάρια που είχα την σκηνή μου.
Κοιτώντας των θάνατο με ανοιχτά τα μάτια… και εκεί που περίμενα να δω το τι είναι το ξεψύχισμα…μα αντί να πεθάνω ξεψύχησε το κορμί μου.. και με έβλεπα έξω από αυτό…ανάλαφρος τόσο πολύ που για μια στιγμή νόμιζα πως το κορμί μου θα μου πει :’’ουφ , επιτέλους απαλλαχτικά από εσένα’’.
Και γύρισα την πλάτη και έφυγα.. και σαν από φυσικού είχα διό αγγέλους μαζί μου…
Καθώς στο φωτεινό μονοπάτι μου περπατούσα ΄
Από δίπλα μου σε έναν άλλο δρόμο ψυχές περιμένανε στην ουρά να δικαστούνε. .και περιμένανε στα αλήθεια μπροστά από μία χρυσή ζυγαριά… και ρώτησα τους αγγέλους…’’τι συμβαίνει εδώ??’’ μα τότε η φύση μου μιλούσε άπταιστα αρχαία ελληνικά.
Και ελληνικά οι άγγελοι μου απάντησαν..
Είναι η κρίση των ψυχών που έχουν δεμένες αμαρτίες στην γή…
και τι είναι αυτό το πούπουλο αδέλφια μου από την άλλη την μεριά???
Είναι η δικαιοσύνη μου απαντήσανε. Δείχνοντας μου έναν δεσπότη πολύ γνωστό…
Και κάνοντας μετάνοιες ανέβηκε στην ζυγαριά…
Και ξαφνικά είδα από μέσα του να βγαίνει ο Ιησούς χριστός κατάλευκος και λαμπερός… και να παίρνει το πούπουλο στα χέρια του και να κοιτά ο Χριστόδουλος τον 8εό στα μάτια …και ο θεός μίλησε και του είπε.
Αδελφέ μου Χριστόδουλε θυμάμαι που και εγώ ήμουνα στο κρεβάτι άρρωστος μα εσύ δεν με επισκέφτικες ….
Ήμουν στον δρόμο πεινασμένος μα δεν μου έδωσες να φάω…
Και τα ολιγοστά ψίχουλα που έδινες για το marketing της αγιοσύνης σου , του θεού που σου τα χάρισε ανοίκαν, και εσύ στις αποθήκες σου τα πλούτη έκρυβες.. μόνο που ξέχασες πως τα πάντα σου ανοίκουν στην εικόνα σου και την ομοίωση μου τον άνθρωπο.
Αυτόν που το ελάχιστο ποιούσες στον αδελφό σου το ελάχιστο επιούσες εις εμέ.
Και θυμάσαι την ιερά βασιλεύουσα την βασιλεύουσας εσφιγμένου???
Εσείς στο σαλονάκι της Παναγίας που όλους ελεεί .. εσείς τους καταδικάσατε σε θάνατο.
Την καρδιά της Παναγίας μαχαιριές ρίχνετε…
Και την ανάσταση των νεκρών επάνω στον σταυρό την κρατάτε….
Έχιδνες αμετανόητοι τυφλοί!!!
Αγίασες με την προαίρεση σου και κοινώνησες..
Αμαρτωλούς έσωσα και ζωντανούς και νεκρούς ανάστησα.
Τράβα στον παράδεισο αδελφέ…
Και περίμενε με τους αγίους όλους…
Και δόξαζε την αναλαμπή…
Εγώ είμαι ο έσχατος μα και ο πρώτος…
Ιδού ο βασιλιάς σου ο ιωάννης …
Ο πρώτος που έσχατος ήρθε στον ουρανό,
Είναι ο μόνος που φώναξε στον θεό..
Αγάπη η θάνατο.
Ή όλοι ή κανείς!
Ενώ εσείς θέλετε μόνο τους ευσεβείς.
Είναι ο μόνος που φώναξε στον θεό..
Αγάπη η θάνατο.
Ή όλοι ή κανείς!
Ενώ εσείς θέλετε μόνο τους ευσεβείς.
και την αγάπη να αγιάστε σάν και εμένα...
μα για όλων τον κόσμο μόνο ο ιωάννης ο απρόσωπος το έκανε για να κατευάση απο τον σταυρό καί τον χριστό..μα καί την εσταυρομένη γυναίκα παναγιά.
Και τότε άνοιξε ο ουρανός και χάθηκε από τα μάτια μου
Και τότε βρέθηκα μπροστά στον θρόνο του θεού μαζί με τους αγγέλους του θεού…
Στο όλων της αγάπης.
Ήτανε Έλληνες παντού…
Και σπούδαζαν τα γεγραμμένα του μέλλοντος αιώνος της βασιλείας των ουρανών κάτω στον όφι της γνώσης της γης.
Και τότε κατάλαβα πως το φωτεινό μονόπατη που περπατούσα όταν έφυγα από την γή.. πώς ήταν της ψυχής μου η αλήθεια που πίστευα και κάτω στη γή, πριν ξεψυχήσω από το κορμί μου.
Τότε μου μίλησε ο θεός ..
Πες μου μια χάρη να σου κάνω.. και διάλεξε βασίλειο… το κέρδισες άξιε και δίκαιε ιωάννη.
..’’θέλω στην συντέλεια των ουρανών.. αν είναι να κάψεις κάτι…
Να με αφήσεις και εμένα να κάψω κάτι .
''Τι είναι αυτό? ''
Θα ήθελα να κάψω στο φώς σου το ψέμα των ανθρώπων…
Και ποια βασιλεία να ζηλέψω όταν στην γή κυβερνά η δυστυχία και το δάκρυ???
Στο κουφάρι μου που χωμάτισε κυλούσε το αίμα το ελληνικό.. και του Βυζαντίου το βασιλικό, μα ανθρωπος δέν ήμουν διό η μεγαλύτερη αλήθεια τους στην γη είναι το μεγαλύτερο τους ψέμα..
Και για βασίλειό μου, δώσε μου την κόλαση και εκείνη την στιγμή γύρισα πλάτη από τον ουρανό.. και περίμενα να δω την κόλαση όπως την φανταζόμουνα…μα ξύπνησα πάλι να είμαι στο κουφάρι μου στην γή.….
Και τότε άνοιξε ο ουρανός και χάθηκε από τα μάτια μου
Και τότε βρέθηκα μπροστά στον θρόνο του θεού μαζί με τους αγγέλους του θεού…
Στο όλων της αγάπης.
Ήτανε Έλληνες παντού…
Και σπούδαζαν τα γεγραμμένα του μέλλοντος αιώνος της βασιλείας των ουρανών κάτω στον όφι της γνώσης της γης.
Και τότε κατάλαβα πως το φωτεινό μονόπατη που περπατούσα όταν έφυγα από την γή.. πώς ήταν της ψυχής μου η αλήθεια που πίστευα και κάτω στη γή, πριν ξεψυχήσω από το κορμί μου.
Τότε μου μίλησε ο θεός ..
Πες μου μια χάρη να σου κάνω.. και διάλεξε βασίλειο… το κέρδισες άξιε και δίκαιε ιωάννη.
..’’θέλω στην συντέλεια των ουρανών.. αν είναι να κάψεις κάτι…
Να με αφήσεις και εμένα να κάψω κάτι .
''Τι είναι αυτό? ''
Θα ήθελα να κάψω στο φώς σου το ψέμα των ανθρώπων…
Και ποια βασιλεία να ζηλέψω όταν στην γή κυβερνά η δυστυχία και το δάκρυ???
Στο κουφάρι μου που χωμάτισε κυλούσε το αίμα το ελληνικό.. και του Βυζαντίου το βασιλικό, μα ανθρωπος δέν ήμουν διό η μεγαλύτερη αλήθεια τους στην γη είναι το μεγαλύτερο τους ψέμα..
Και για βασίλειό μου, δώσε μου την κόλαση και εκείνη την στιγμή γύρισα πλάτη από τον ουρανό.. και περίμενα να δω την κόλαση όπως την φανταζόμουνα…μα ξύπνησα πάλι να είμαι στο κουφάρι μου στην γή.….
και οι πρώτες συλαβές που ξαναμίλησε το κουφάρη μου ήταν...
θεέ της γής... αγάπη ειναι ο θεός και όχι εσύ η κουφάλα...
Ουαί στην γη που ζει στον τάφο των ζωντανών.
Διότι ζει μέσα στα ουαί των Εβραιών την σερνάμενη γήινη γνώση,
Ουαί στην γη που ζει στον τάφο των ζωντανών.
Διότι ζει μέσα στα ουαί των Εβραιών την σερνάμενη γήινη γνώση,
ουαί στον πάπα τον χρ(η)στό του κτιστού πνεύματος του διαβόλου...
σε λίγο καιρό ο βασιλέας των βασιλευώντων κατευένει κάτων στην γή.
σε λίγο καιρό ο βασιλέας των βασιλευώντων κατευένει κάτων στην γή.
και θα χορήσει τα αρνιά απο τα κατσίκια.
τους λύκους απο τα λεοντάρια, και τα βόδια απο τον δράκοντα .
ουαί στους ρήχνοντες το αίμα των παιδιών τους επάνω εις τα κεφάλια τους.
ουαί μετανοήτε..έσσεται ο θεός.
φτωχοί στο πνεύμα χρηστοί νοήτε ! ! !
έσσεται η βασιλεία των ουρανών .
ιωάννης ,ο βασιλιάς άνεμος , ο σφιρίζων απο τα σπασμένα παράθυρα της αγίας σοφίας.
=====================
===========
=====
==
Χίλια κακά είναι αυτά που μας χωρίζουνε,
Μα αυτό που μας ενώνει είναι ένα,
Η αγάπη.
Μα τι είναι αγάπη και το τι αγαπά ο άνθρωπος άλλο το ένα και άλλο το άλλο.
Ο πατέρας θεός του άλφα και του ωμέγα , των αριθμών και των γραμμάτων ο πατήρ,
Εκπαίδευσε τον άνθρωπο εδώ κάτω στην γη.
Τον έστειλε να φάγει η ψυχή του το μήλο της γνώσης του δένδρου της ζωής και να αυτό γνωριστεί στην ύπαρξη ενός τριαδικού ζωντανού και υπαρκτού όντως, τον άνθρωπο θεό.
Κατοικώντας ο άνθρωπος μέσα στην αμαρτία να γνωρίσει τον θάνατο, για να σεβαστή την αθανασία, και το τι εστί η λέξη αναμάρτητος.
Μα στην γή αποστατήσανε οι άγγελοι , και διάλεξαν να είναι αυτοί οι θεός.
Και κτίσανε στα μυαλά των υιών του θεού τον ναό του σατανά αντίχριστου.
Που μισεί τον θεό άνθρωπο τον εξ ουρανό, και τον καταράστηκε να ζει με την αγάπη του σατανά. Και όχι της φύσης του ανθρώπου , αλλά στην κατάρα του θανάτου του θνητού δένδρου του ξύλου της αιωνίου ζωής προς το σκότος , και όχι προς την αγάπη της αθάνατης ζωής που ο Ιησούς χριστός μας χάρισε το φώς του.
Το ποιο ζωντανό παράδειγμα προς τους νεκρούς εαυτούς του Ιησού χριστού είναι ο σημερινός ο άνθρωπος,
Αυτό που στο τότε κάνανε οι ιερείς του θεού στον χριστό μας με το σώμα του,
Είναι αυτό που οι σημερινοί ιερείς κάνουν στο πνεύμα του βαπτισμένου χριστού ανθρώπου, κρύβοντας το φώς της αναστάσεως μέσα σε άβατα και σε απόρρητα μυστήρια.
για παιδεία διδάσκουνε τον φόβο και την τιμωρία των τιμωρών Εβραίων δημίων ,αποκεφαλίζοντας την γνώση την ελληνική από την γνώση του γίνεσθε και εξελίσσεσθε της φύσης του ανθρώπου μεταμορφώνοντας τον χρησμένο αποκεφαλιστή του αδελφού προς τον αδελφό.
Σας κάνανε εσάς τους ανθρώπους να είστε μανιασμένα κύματα, και κάθε κύμα να σηκώνετε ποιο ψηλά από το διπλανό , και για πίστη προς τα άλλα για το ποιο κατέχει τον νόμο τον ουράνιο χριστό…
Σηκώνοντας φουρτούνες και μίσος ο ένας προς τον άλλο, την ώρα που ο άνθρωπος είναι η θάλασσα αγάπη θεός. Η πλάνη να οδηγεί την γνώσει προς την ισχυρή προσωπικότητα για λογικό, την ώρα που η αγάπη σε οδηγά προς την θέαση .
Είσαστε σταγόνες της βροχής, και το νερό είναι ο θεός…
Και οι σταγόνες όλες είμαστε απλωμένες στο λιβάδι του παραδείσου εδώ στην γή.
Και ο πατέρας θεός όλες της σταγόνες με τον ήλιο του το ένα το φώς του φέγγη,
Και με το θείο δώρο η κάθε σταγόνα να ζει τον ήλιο της στον κύκλο της.
Είσαστε περιστέρια στην γή, και χτυπώ παλαμάκια και όλα σας σηκώνεστε και πετάτε στον ουρανό ελεύθερα, χωρίς δρόμους και πορείες που σας χαράξανε κάποιοι άλλοι.
Μα και αν πετάτε ελεύθερα στον ουρανό σκεφτείτε και σαν τα περιστέρια…την ώρα που πετάτε ,η όπου και αν βρίσκεστε ,δεν έχετε ανάγκη να ερωτοτροπείτε. .διό η φύση των περιστεριών βιώνει και ξέρει, πως η φύση τα έδωσε το κάθε ένα να ζει με το δικό του ταίρι. Από Δίο σταγόνες νερό το άρσεν και το θήλυ να ζούνε με την αγάπη ως ένα και αδιαίρετο σώμα, ούς ο θεός αγάπη συνέζευξε άνθρωπος δεν γίνετε να χωρίσει.. διό είναι το ένα και το αυτό.
Ο άνδρας ο άνθρωπος της γυναικός, και η γυναίκα η ψυχή του ανδρός, η γυναίκα το σύμπαν της ψυχής τους, και ο άνδρας η καρδιά του σύμπαντός τους, αυτά τα διό, είναι η πηγή του πνεύματος της λευκή περιστεράς δια του τρίτου προσώπου του θεού, αγάπη.
καί όχι το ότι αγαπάμε να είναι αυτό που αυτο-ικανοποιεί την σάρκα δια του σεξ.
Μα η αγάπη να λατρεύει την δυαδικότητα της αγαπώντας τον θεό της.
===
Πρώτα αγαπάμε και μετά πάμε στην εκκλησία που είναι ο ναός του αγίου σώματος του ανθρώπου, και όχι πάμε στην εκκλησία να μας δώσει ένας αόρατος και άγνωστος τιμωρός αγάπη. ’άλλο να βλέπεις το μονοπάτι από τον χάρτη και άλλο να το περπατάς.
Άλλο να είσαι το πηγάδι με το νερό, και άλλο να ψάχνεις να ποιείς από ξένη πηγή νερό.
Άλλο να αγαπάς τον χριστό για τον λόγω που είρθε στην γή να μας σώσει κατά τας γραφάς, και άλλο να αγαπάς την πορεία προς τον ήλιο μα να περπατάς τυφλός σαν το κάβουρα.
Άλλο να λες αλληλούια για το χριστός αληθώς ανέστη για να σώσει εμάς,
Και άλλο να αγαπάς από την καρδιά σου έναν χριστό που στα κρυφτά σου τα εσώτερα θέλεις να ακούς να σου λέει…’’σταυρώστε με σταυρώστε με χρυσός είμαι και λιώστε με, και πάρε αδελφέ μου το κορμί μου και ζήσε σαν αγάς .
Εγώ-θεοι ξυπνάτε, και υιοθετείστε την υιοθεσία του πατρός και του υιού και του αγίου πνεύματος… μετανοείτε και νοήστε την αγάπη. Αγάπη εστί το άγιο φώς της φύσης του ανθρώπου. Δεχτείτε το ότι είστε καταχάρην καρποί της αγάπης του θεού.
Και όσο ο άνθρωπος κοιτά να φτάσει στο έξω σύμπαν τον θεό… ο θεός απολαμβάνει την ανθρώπινη υπόσταση του στην γή.
ton nekron pateron a8anaton foni.
NEKROI ANASTI8ITE !
============
***
**
===
