
αίμα στάζει στην καρδιά μου...
και μου παγώνει το ψέμα σου τα δάκρυά μου..
πατέρα θεέ του αδελφου μου....το ψέμα μου είσαι εσύ???
====
ο πόνος είναι η οργή μου.
και η αγάπη το σπαθή....
και η αλήθεια η φωτιά του ουρανού.
===
φήγε μαυρο!!!!
φήγε να χαθείς,
να πάς στα τάρταρα στο τέλος της γραμής,
και να μήν σε ξαναδούνε μάτυα σάν και τα δηκά μου!!!
====
το ψέμα σου νύχτα,
στην δύση την ιεροσύνη σου κήτα!
εγω ειμί η αλήθεια...
και σου έχω μαχέρια απο φωτιά.
============
και καιω το ψεμα τους στο φως των πιστων των νομων του ουρανιου βασιλειου σου...
αχαρηστε της γης θεε των θνητων ..πατερα του νομου της σταυρωσης του ιησου χριστου λαου...
εγώ ειμί ο θάνατός σου.
ιωάννης ...εωσφορος ιποτακτικος του γιου του ουράνιου θεού...
ο κρατών το πιάτο του πιλἀτου.
ορκήζωμε στο όνομα του πατρός του υιού και του αγίου πνεύματος της εσταυρωμένης σας ''ιερείς'' παναγιάς...στο αίμα των βυζαντινών μου προγώνων που δολοφονίσατε εσείς οι κατακτιτες του βυζαντινου νομου ιερείς...πως ...
ο έλλην λαός με τις μαγγούρες θα σας αφανίση απο ελληνικού εδάφους.......ενό ο ουρανός θα είναι γεμάτος απο μυριάδες ορδές αρχαίων ελλήνων πολεμιστών και θα αναπάυωντε στην δηκαίωση της ιερης προσευχής που ρήχνανε για την ελλάδα ΜΑΣ το αίμα τους..
ΧΑΙΡΕ Ο! ΧΑΙΡΕ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
και με την ευλογια της μητερας παναγιας μας.
==========================
μνημοσυνο σε εναν παλιο μου αδελφό.... στους ξεβρακοτους μπασταρδους της επησημης ελληνικης εκκλησιας της ελλαδος...
πρως δωξα της χελιδονας του ελληνα μακρηγιαννη.
Σαν το αετό μέσα στον αέρα ταξίδια στον χρόνο πετώ…
Τρυπώντας τις νύχτες κεντώντας τις ημέρες εσένα καλή μου ημέρα ζητώ…..
Μα μέσα στα σύννεφα του χρόνου είδα λαμπάδα λυγερή..και πάτησα του χρόνου το φρένο… και είδα ο σατανάς ως γαϊδούρι βαπτισμένος από τους θεολόγους μου στην γη…
Και είδα …τον Μακρυγιάννη…
Όρε πατριώτη του λέω..τί γίνετε??
Πώς πάμε??
Τη καρτεράς και η καρδιά σου έχει πόνο???
Και αυτός μου απάντησε..
Άσε Γιάννη αγιάννη και αδελφέ..έλληνες πάλη μας πρόδωσαν… μου είπε παραπονεμένος.
Μην κλαις ορέ και μην οδύρεσαι μην σταυροκοπιέσαι..
Άχρηστη φάρα είναι οι έλληνες..
Την χελιδόνα τους ωρε ποτέ δεν την κοίταξαν…
Τότε που λέτε έλληνες άστραψε ο ουρανός και φάνηκε η χελιδόνα…
Και είπε σε εμάς τα γαϊδούρια με το άδικο φορτωμένα.
‘’οι ουρανοί αγάλλονται επάνω στους σταυρούς σου Ιωάννη μου…
Και σένα Γιάννη Μακρυγιάννη ένα σου λέγω ωρέ.
Ψηλά το κεφάλι να κρατάς και μην πολυδακρύζεις. Αυτόν σου έστεψα για βασιλιά.
Και την χελιδόνα σου και τον κύρη σου θα κατεβάσει από τον σταυρό..
Ο λαϊκός σου ο βασιλιάς… ο εαυτός του ουρανού που το σπαθί σου ευλόγησε παπάς.
Στο στόμα του θα λάμψει. Και θα δικαιωθείς.
Η ελευθερία ως τον ήλιο θ΄αναψει!
===
τότε άστραψε ο ουρανός..και χάθεικε πάλι ο χρόνος...
και βρέθικα στα ξαφνικά επάνω στον σταυρό...αφώριτος ο πόνος...
ιλή ιλή πήγα να πώ..
μα κάτο στα πόδια μου ήταν η χεληδόνα...
τοτε χαμογελάσα και της ήπα...
όρε γυνέκα μήν κλαίς και μήν οδήρεσαι...
εγώ είμαι ο γιαννης σου...και την ξέρω αυτήν την ιστορία...
στο τέλος και οι άνθρωποι τον είδαν...πως γήρισε ο θεός και δέν τον εγγατέλιψε....
και πέθανα....στο αίμα του να ζώ...νεκρός και μή ανεστιμένος...
ώς το απόβλιτο του θεού και μή μετανοημένος..
η όλοι... η κανείς.